Rotterdam Marathon - 14 april 2024

Maandenlang trainen heeft ons gebracht naar dit moment; de startlijn van de Marathon van Rotterdam. Daar stond ik dan voor mijn 4e marathon, samen met 2 vrienden die hun 1e gingen rennen. De adrenaline, spanning en vooral het er heel veel zin in hebben hierin gierden door ons lichaam. 

Ik had één doel voor ogen: een PR lopen. De stond namelijn op 4:31:15 en ik had mijn ogen op het rennen van de marathon onder de 4:12:00. 

TOETTTTT, en daar gingen we. We wensten elkaar succes en gingen ervandoor. Ik had vooral de focus op de eerste kilometers niet te snel van start te gaan en ik hoopte zo een negatieve split te kunnen gaan rennen. De eerste 5 kilometer ging soepel, keurige tijd en rond de 4 kilometers langzaam begonnen aan een half gelletje. Toen begon de zon door te breken en merkten alle lopers hoe heet het aan het worden was (14 graden en volle zon). Bij elke drankpost pakte ik water en om de 2-4 kilometer probeerde ik te eten (half gelletje of banaan). Door continu te blijven eten merk ik dat mijn lichaam er wat rustiger op reageert ipv om het half uur. Rond de 10 kilometer renden we op het fietspad waar het toch wel heel krap werd en je met moeite andere lopers kon passeren. Rond de 14 kilometer probeerde ik een gelletje van mijn zusje aan te pakken die aan de kant stond, maar helaas zag ik haar te laat. Gelukkig had ik er nog 1 over en kon ik nog even vooruit. Bij de lus vlakbij Slinge zag ik mijn vrienden aan de andere kant lopen, ik moet zeggen dat was toch wel een boost om elkaar ook nog even onderweg in actie te zien. Ik ging rustig door en liep nog steeds heel erg netjes. Op deze manier zou ik mijn PR zeker gaan halen. 

Rond de 20 kilometers had ik mijn gelletjes voorraad weer kunnen aanvullen en gingen we langzaam rustig de brug. Het ging heel erg goed, ik had nergens last van en liep echt te genieten. Daar kwam de brug dan voor de 2e keer; heerlijk. Het geeft zo een kick om de brug op gejuicht te worden en dan heb je Rotterdam Zuid gehad. 

Op de een of andere manier viel dit keer de brug mij zwaarder als dat ik had verwacht. Ineens voelde je toch echt wat voor effect het kon hebben om die hitte ineens zo te voelen. Ik merkte het op en wist dat ik bij de volgende drankpost extra moest drinken. Onderweg kwam ik Bas tegen en ik gaf aan dat ik last begon te hebben van de hitte. Daar was dan weer een drankpost, maar ipv water werd ik verrast door AA. Niet helemaal waar ik op dat moment op gehoopt had. Onderweg begonnen er steeds meer mensen  te lopen of uit te vallen en lagen er zelfs mensen langs de weg. Een paar kilometer later en ik begon helemaal in te zakken, mijn tempo ging richting de 6:00 min/km en mijn lichaam begon te smeken om verkoeling en water. Ik had zelden zoiets meegemaakt, maar wist wel dat ik moest schakelen. Nog 1 kilometer naar de volgende waterpost. Ik werd onderweg wanhopig en ik wilde het liefst toeschouwers gaan smeken om hun flesje. 

Daar waren de tentjes van de waterpost bij het 35 km punt. Ik besloot daar om een stukje te lopen, 2 flinke bekers water te drinken en 2 over mijzelf heen te gooien. Ja hoor, het werkte. Zonder enige moeite (wat mijzelf verbaasde) rende ik weer door. Bij de 38 km zag ik Bas die ook water had geregeld; hier ook nog water gedronken en over mijzelf heen gegooid. KOM OP SAN, HET LAATSTE STUKJE. Het waren de laatste loodjes, dit kon ik! En ik zou ook nog een bizar PR gaan lopen. Laatste stukje voor de bocht, daar stond nog een vriendin keihard te schreeuwen wat nog dat laatste beetje POWER naar boven haalde. De finish in zicht en uiteindelijk een bizar PR neergezet: 4:02:05. 

Onwijs trots, goed mijn eten weten in te delen, geschakeld wanneer het moest qua water/hitte, geen verstijving of krampen: al met een een daverend succes. Ook trots op Veerle en Sven: gefeliciteerd met deze fantastische prestatie.